Menu


Dojo's
Amsterdam

Kinder Aikido
Amsterdam
Almere


Aikido voor gehandicapten
Bekijk de film
Meer info


Over ons
Interview Erik Louw

Exameneisen
Examens volwassenen
Examens jeugd

Aikido links
Link pagina
Inschijfformulier

Lid worden
Aikido bond
 

Aikido mensen met een handicap

 

Binnen Aikidojo Amsterdam, aangesloten bij Yuwakai Federatie en de Aikikai Federatie, is veel ervaring met het lesgeven aan mensen met uiteenlopende handicaps (blind, doof, MS, spierziekten, rolstoelgebruikers enzovoort).

Als iemand anders of minder beweegt, of de beweging niet kan zien of snappen is het de kunst om te ontdekken dat er meerdere wegen en methoden zijn (DO) om tot eenheid en harmonie (AI) te komen binnen een oefening. Daarmee laten wij zien dat wij allemaal levende wezens zijn die met innerlijke energie (KI) samen binnen AI-KI-DO heel goed samen kunnen trainen en plezier hebben.

Pieter van den Kieboom (4e Kyu Aikido en blind) voelt zich volledig geïntegreerd in de dojo, maar ook binnen de verschillende stages en zomerkampen en is super enthousiast over hoe goed Aikido past bij mensen die blind zijn. Hij betreurt het dat zo weinig mensen met vergelijkbare beperkingen de weg naar de Aikidojo vinden.

Lydia la Rivière-Zijdel (2e Dan Aikido) traint al meer dan 25 jaar Aikido en Karate, zij is momenteel de hoogst gegradueerde vrouw in een rolstoel ter wereld. “Aikido heeft mijn leven veranderd, het zorgde er voor dat ik vanaf het moment dat ik als verse gehandicapte meteen naar mijn mogelijkheden ging kijken en niet naar mijn onmogelijkheden. Door Aikido is er een nieuwe wereld voor mij opengegaan na mijn auto ongeluk in 1982, waarbij ik een dwarslaesie opliep. Ik kon daardoor wereld wijd andere gehandicapte enthousiast maken voor Aikido andere vechtsporten en zelfverdediging”.

Aikido ook voor blinden.

Aikido is een sport die zeer geschikt is voor mensen met een visuele beperking. Na anderhalf jaar 3 maal per week trainen kan ik met een restvisus van minder dan 2% dat bevestigen.In het contact dat ik met de tegenspeler maak kan ik beter leren aanvoelen hoe ik gebruik kan maken van de energie van de aanvaller. Door me bewuster te worden van mijn houding en ademhaling leer ik steeds beter vanuit mijn centrum te bewegen en daar te blijven, waardoor er een harmonische beweging ontstaat.
Dit samen met anderen te doen heeft mij al heel veel plezier gebracht en ik heb er een nieuw soort familie bij gekregen waarin we allemaal van elkaar kunnen leren zonder competitie. Ik kan op een actieve, sportieve manier bewuster worden van mijn mogelijkheden, krijg meer zelfvertrouwen en de beeldvorming over mijn beperking verandert positief.
Doe gewoon eens een gratis proefles mee en
ervaar of het iets voor jou is.
_Pieter van den Kieboom _

Pieter, blind vertrouwen

Als ik niet kijk waar ik loop in een park, struikel ik, loop tegen bomen aan of val over hondenlijnen. Pieter niet. En Pieter ziet niets. Makkelijk laveert hij door zijn favoriete park. Pieter doet aan aikido, een Japanse vechtsport. Eigenlijk kan je je het niet voorstellen dat iemand die blind is dat kan. Maar goed het is dan ook al nauwelijks voorstelbaar wat blindheid is, met een paar minuten je ogen dicht doen, kom je er niet: je weet namelijk hoe de wereld er uitziet. Die wereld heeft Pieter wel ooit gezien, maar het was een medische fout die hem het licht in de ogen ontnam. Hij heeft er moeite mee gehad, maar heeft die om weten te zetten in berusting. En dat zal vaak in ons gesprek terug komen: dat omzetten van negatieve energie in positieve. We besluiten dat dat eigenlijk de essentie van aikido is.

Ik wandel een mistroostige straat in Amsterdam Betondorp in, zo'n straat waar de buurt haar naam waar maakt: in de voortuintjes gedijt slechts beton. Een tuintje maakt het onderscheid, het staat in groei en bloei. Een man zit op zijn knieën en koestert de planten, de aarde. Ik loop aan hem voorbij en als ik zie dat ik inmiddels een huisnummer te ver ben, betrap ik mezelf op een vooroordeel. De man met de groene handen is Pieter, nu pas zie ik de blindengeleide hond naast hem: velen hebben ogen maar kunnen niet zien.

We wandelen. Pieter vertelt over zijn leven, zijn zoektocht, maar vooral over wat hij gevonden heeft. En over zijn trouwe hond, die binnenkort met pensioen gaat. Blindengeleidehonden worden met de jaren minder oplettend. Maar hij let op zijn baas, vermijdt elk contact met soortgenootjes. Ik blijf met twee vragen spelen: ik kan me nog steeds niet voorstellen hoe hij die Japanse vechtsport beoefent en ook een beetje hoe zijn hond zal reageren als ik hem wat zou doen. Bij een grasveldje stel ik Pieter voor hem aan te vallen. Hij gaat akkoord. Ik haal naar hem uit, in een fractie van een seconde ben ik buiten gevecht gesteld: hij draait mijn arm zo dat ik niets meer kan. Maar ik merkt dat hij zich ingehouden heeft (en dat de hond vol vertrouwen naar zijn baasje kijkt). Dus doen we het opnieuw, nu met de belofte dat hij zich niet zal beperken. Met gevolg. Voordat ik het weet bonk ik tegen de grond en ik ben geen slap mannetje. Alleen hij weet mijn negatieve energie om te zetten in voor hem positieve. Met de minste inspanning daarbij.

En de rest van de dag geniet ik na van zijn energie,
die zelfs de pijn in mijn rug doet vergeten.
_ Dieter Bruls _


http://onbeperktsport.nl
Voor meer informatie:

Naar dojo's  right

E-mail  right

Erik Louw Sensei (6e Dan Aikido en Mokuroku Katori Shinto Ryu)
tel: +31(0)650246466